18/03/2018

Christus Victor

„Nie żyję już ja, ale żyje we mnie Chrystus…” – Gal. 2:20

Biblia zawiera szeroki, bogaty wachlarz słów, obrazów i metafor, aby przedstawić i wyjaśnić nam dzieło Chrystusa. Na podstawie tych określeń teologowie wykuli różne modele odkupienia. Tymczasem, teologia zachodnia często skupia się głównie nad jednym tylko modelem, który podkreśla zastępczą śmierć Chrystusa na krzyżu. Owszem, to jest istotne, nieodzowne przesłanie biblijnej relacji o Chrystusie. Problem powstaje, gdy zredukujemy nasze zrozumienie tego, co Chrystus uczynił dla nas do jednego tylko pojęcia czy aspektu jego życia i służby.

Skupiając się wyłącznie nad znaczeniem śmierci Chrystusa, łatwo omijamy znaczenie wcielenia Jezusa i łatwo zapominamy o sensie Jego życia. Jedną z ofiar takiego zabiegu hermeneutycznego jest nauka o odkupieniu, która co prawdę wyjaśnia nam jak Bóg w Chrystusie uporał się z naszym grzechem w sensie indywidualnym, ale nie mówi nic na temat grzechu społecznego.

Pełniejszy, bardziej biblijny obraz służby Chrystusa wyraża, że zwycięstwo nad szatanem, grzechem i śmiercią było zarówno celem i szczytem dzieła odkupienia. Dla wyjaśnienia, Jego zwycięstwo jest rezultatem zarówno życia i nauczania Jezusa jak i zastępczej śmierci Jezusa na krzyżu. Na zajęciach z dogmatyki, rozważamy ten model biblijnie i rozwijamy praktycznie. Tutaj chciałbym zasygnalizować tylko kilka wniosków o tym, jak takie podejście odnosi się do jednej tylko kwestii, a mianowicie „Chrześcijanie a sprawiedliwość społeczna”

  1. Zwycięstwo Chrystusa dokonało się tu na ziemi, w czasie i historii, w ciele i w duchu, więc nie jest Mu obce naszego obecnego zmagania się z grzechem, ze złem, z szatanem.
  2. W dziele odkupienia, nie tylko śmierć Chrystusa się liczy, ale także jego życie. Wcielenie Chrystusa jest podstawą nie tylko jego boskości (więc mógł nas odkupić) ale także jego człowieczeństwa. On także zwyciężył grzech przez swoje doskonałe życie i pełne posłuszeństwo Bogu. Stał się dla nas przykładem sprawiedliwości, przykładem jak żyć z Bogiem i z ludźmi.
  3. Zwycięstwo Jezusa daje nam zarówno przykład jak i podstawę do walki ze złem w życiu osobistym i społecznym, zarówno indywidualnie jak i razem jako Kościół. Podstawowe wyznanie wcześniejszego Kościoła, że „Jezus jest Panem”, konfrontuje wszelkie roszczenia do wszechogarniającego wpływu czy absolutnej władzy, czy to ze strony ówczesnego Cesarza Rzymskiego, czy naszej współczesnej pop kultury.
  4. Kościół zbyt często w historii stał po stronie władzy i wspierał niesprawiedliwe struktury społeczne, mówiąc, że słabi i prześladowani mają być „posłuszni” i „nieść swój krzyż”. Chrystus przyszedł, aby uwolnić nas od grzechu, ale także od wszelkiej niesprawiedliwości. Niech ta eschatologiczna wizja, tak centralna w Jego nauczaniu i tak ewidentna w Jego praktycznej służbie, stanie się dla nas natchnieniem i drogą naśladowania Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Wyzwoliciela.

Joel Burnell

Więcej wydarzeń

Przeczytaj

Ewangelikalizm a społeczeństwo obywatelskie

Ewangelikalizm nie jest wolny od wyzwań związanych z funkcjonowaniem we współczesnym  społeczeństwie obywatelskim – pisze prof. Wojciech Szczerba. Artykuł „Evangelical Protestantism and Civil Society – An outline” został opublikowany w  książce „Reformation 500. Cultural and Social Impact of the Protestant Reformation 1517–2017”, która ukazała się w języku angielskim, nakładem wydawnictwa Uniwersytetu w Aradzie „Aurel Vlaicu”.

…jeszcze tylko chwila…

Popatrzmy na Chrystusa, jego śmierć i zmartwychwstanie. Oto dar, praktyczny wyraz niczym nie zasłużonego miłosierdzia Boga. Oto skarb, dla którego warto stracić wszystko, by go posiąść. Oto nadzieja która nigdy nie przeminie, dziedzictwo, które nigdy nie zwiędnie, zbawienie, które już czeka gotowe, … jeszcze tylko chwilę trzeba wytrwać, by go doświadczyć…

Nieśmiertelny Zeus w Nowym Testamencie?

Znacie werset z Listu Pawła do Tytusa 1,12, który cytuje słowa Epimenidesa? W Biblii Ekumenicznej ten werset brzmi tak: „Powiedział ktoś z nich, ich własny prorok: Kreteńczycy zawsze kłamcy.” Epimenides, który sam był  Kreteńczykiem, mówi o Kreteńczykach, że są kłamcami. Czy Epimenides mówi prawdę o kłamiących Kreteńczykach czy może kłamie?

czytaj więcej