14/06/2011

Podsumowanie konferencji Jonathana Edwardsa

W dniach 31 maja – 1 czerwca 2011 r. w ramach III Festiwalu Kultury Protestanckiej w Ewangelikalnej Wyższej Szkole Teologicznej odbyła się  Międzynarodowa Konferencja Naukowa pt. Chrześcijaństwo we współczesnym świecie: Spuścizna Jonathana Edwardsa.
Wykład inauguracyjny na temat Jonathan Edwards a przyszłość chrześcijaństwa wygłosił prof. Gerald McDermott z Roanoke College z Salem w Virginii (USA).

Prof. McDermott rozpoczął swoją wypowiedź od nakreślenia ogólnej sytuacji rozwoju chrześcijaństwa w świecie:
„Chrześcijaństwo jest dziś największą religią na świecie. Według ośrodka badawczego Center for the Study of Global Christianity w roku 2011 aż 2 miliardy 300 milionów ludzi deklaruje, że są naśladowcami Jezusa Chrystusa. To w przybliżeniu co trzecia osoba na naszej planecie.

Jak powszechnie wiadomo, w dwudziestym wieku punkt ciężkości chrześcijaństwa przesunął się z Europy i Ameryki w stronę tzw. „Globalnego Południa”. […] Uczestnicy słynnej konferencji misjologicznej w Edynburgu w 1910 roku — zwłaszcza ci, którzy zajmowali stanowisko uznawane wtedy za bardziej liberalne — przewidywali, że kościół przyszłości będzie zdominowany przez tradycyjne denominacje protestanckie „głównego nurtu”. […] W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat kościoły te odnotowały drastyczny spadek liczby wyznawców i ograniczenie sfery wpływu, a dwa najprężniejsze segmenty we współczesnym chrześcijaństwie to katolicy i chrześcijanie ewangelikalni. W tej ostatniej kategorii najszybciej rozwijają się grupy zielonoświątkowe i charyzmatyczne, których liczebność szacuje się obecnie na około 600 milionów wyznawców […]
Jaka jest przyszłość chrześcijaństwa we współczesnym świecie? Oczywiście nikt nie wie tego na pewno, ale przypuszczalnie będzie ono zdominowane przez katolików i chrześcijan ewangelikalnych w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji. […] Badacze oceniają, że liczba chrześcijan w Chinach mieści się obecnie w przedziale od 50 do 100 milionów, a w Indiach — od 24 do 30 milionów.”

Następnie prof. McDermott pytał o to, który z najznamienitszych teologów chrześcijańskich może stać się pomocnym pomostem między głównymi prądami teologicznymi w epoce globalnego chrześcijaństwa XXI wieku. W odpowiedzi zwraca uwagę na spuściznę teologiczną XVIII wiecznego, amerykańskiego teologa, Jonathana Edwarsa ze względu na jego wyjątkową refleksję trynitarną. W kolejnej części wykładu, wybitny znawca myśli Edwardsa, wykazywał jak dorobek tego teologa może być wykorzystany do dialogu między katolikami i protestantami, chrześcijańskim Wschodem i Zachodem, charyzmatykami i chrześcijanami niecharyzmatycznymi oraz liberałami i konserwatystami. Swój wywód prof. McDermott skonkludował następująco:
„[…] być może powinniśmy zrezygnować z określania Jonathana Edwardsa mianem „teologa Ameryki“, a dostrzec w nim teologa „globalnego”, który odpowiada na potrzeby chrześcijaństwa w dwudziestym pierwszym wieku. Jego myśl może mieć więcej powiązań i punktów stycznych z różnymi środowiskami chrześcijańskimi na całym świecie niż dzieło jakiegokolwiek innego teologa chrześcijańskiego ery nowożytnej. Wybitni myśliciele katoliccy — John Henry Newman, Karl Rahner, Yves Congar, Hans Urs von Balthasar, Papież Jan Paweł II i Papież Benedykt XVI — mają ogromne znaczenie dla zrozumienia posoborowego katolicyzmu. Jednak u większości z nich nie znajdziemy języka i koncepcji, które mógłby ich łączyć ze światem protestanckim i zielonoświątkowym. To samo odnosi się również do takich znamienitych myślicieli prawosławnych, jak George Florovsky czy Sergiej Bułgakow. Natomiast myśl Edwardsa — choć zrodzona w kontekście tradycji reformowanej — wytycza wiele zaskakujących ścieżek, z których mogą skorzystać inne szkoły teologiczne.[…] Gdybyśmy mieli wskazać jednego — i tylko jednego — myśliciela ery nowożytnej, który miałby być punktem odniesienia ułatwiającym wymianę poglądów i dialog teologiczny, kogo moglibyśmy wybrać?”

Odpowiedź proponowana przez prof. McDermotta była jednoznaczna: Jonathan Edwards.

Po inauguracyjnym wykładzie odbyła się dwudniowa sesja naukowa poświęcona spuściźnie teologicznej Jonathana Edwardsa, podczas której omawiano takie aspekty jego myśli jak doświadczenie religijne czy szeroko pojęta duchowość, a także rozważano współczesną kondycję i przyszłość chrześcijaństwa. Wśród zaproszonych gości panelowych znaleźli się znamienici naukowcy z całego świata, m.in. prof. Jan Stievermann z Uniwersytetu Heidelberskiego w Niemczech, prof. Adriaan Neele z Centrum Jonathana Edwardsa na uniwersytecie Yale w USA, Rev. Phillip Fisk z Evangelische Theologische Faculteit w Leuven, Belgia, prof. Dolf Britz z University of the Free State w Bloemfontein, Republika Południowej Afryki. Wydawnictwo Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej planuje wydać wszystkie materiały pokonferencyjne w periodyku Theologica Wratislaviensia w 2012 roku.

Uwieńczeniem całej konferencji był wykład otwarty prof. Geralda McDermotta w Zborze Antiochia Kościoła Zielonoświątkowego we Wrocławiu, w trakcie którego przybliżone zostały szerokiej publiczności podstawowe wiarygodne i niepewne oznaki działania Ducha Świętego w życiu chrześcijanina, tak jak je rozumiał Jonathan Edwards.

Więcej wydarzeń

Przeczytaj

Ewangelikalizm a społeczeństwo obywatelskie

Ewangelikalizm nie jest wolny od wyzwań związanych z funkcjonowaniem we współczesnym  społeczeństwie obywatelskim – pisze prof. Wojciech Szczerba. Artykuł „Evangelical Protestantism and Civil Society – An outline” został opublikowany w  książce „Reformation 500. Cultural and Social Impact of the Protestant Reformation 1517–2017”, która ukazała się w języku angielskim, nakładem wydawnictwa Uniwersytetu w Aradzie „Aurel Vlaicu”.

…jeszcze tylko chwila…

Popatrzmy na Chrystusa, jego śmierć i zmartwychwstanie. Oto dar, praktyczny wyraz niczym nie zasłużonego miłosierdzia Boga. Oto skarb, dla którego warto stracić wszystko, by go posiąść. Oto nadzieja która nigdy nie przeminie, dziedzictwo, które nigdy nie zwiędnie, zbawienie, które już czeka gotowe, … jeszcze tylko chwilę trzeba wytrwać, by go doświadczyć…

Nieśmiertelny Zeus w Nowym Testamencie?

Znacie werset z Listu Pawła do Tytusa 1,12, który cytuje słowa Epimenidesa? W Biblii Ekumenicznej ten werset brzmi tak: „Powiedział ktoś z nich, ich własny prorok: Kreteńczycy zawsze kłamcy.” Epimenides, który sam był  Kreteńczykiem, mówi o Kreteńczykach, że są kłamcami. Czy Epimenides mówi prawdę o kłamiących Kreteńczykach czy może kłamie?

czytaj więcej