W ten wizerunek Wrocławia doskonale wpisuje się Festiwal Kultury Protestanckiej, który po kilku latach zdobył już stałe miejsce na mapie wrocławskich wydarzeń społeczno – kulturalnych. Organizowany przez Kościół Ewangelicko-Augsburski we Wrocławiu, przy udziale Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej oraz wielu innych powiązanych z protestantyzmem instytucji, FKP z roku na rok cieszy się coraz większym zainteresowaniem zarówno mediów jak i mieszkańców stolicy Dolnego Śląska.

Jak co roku EWST ma swój duży wkład w organizację festiwalu. Uczelnia organizuje i współorganizuje kilka jego głównych wydarzeń:  19 maja w siedzibie EWST uczestnicy wycieczki śladami protestanckiej sztuki we Wrocławiu wysłuchają koncertu Chóru Angelus Silesius Ensemble pod dyrekcją Barbary Szarejko oraz krótkiego przedstawienia historii ewangelikalizmu.  22 maja na terenie naszej uczelni odbędzie się sesja naukowa „Przyjdź królestwo Twoje”, poświęcona współczesnym misjom i misjonarzom. Dzień później w ramach Salonu Dzielnicy Czterech Świątyń prof. dr hab. Jan Harasimowicz wygłosi wykład pt. „Protestanci wobec krzyża”. Serdecznie zapraszamy wszystkich na te (oraz inne) wydarzenia FKP.

W ramach Festiwalu nie zabraknie także zabawy na świeżym powietrzu – na sobotę 26 maja planowany jest Piknik Partnerstwa w Ewangelickim Centrum Diakonii i Edukacji im. ks. Marcina Lutra – chętni będą mogli posłuchać tam dobrej muzyki a nawet obejrzeć pokazy karate.

4. FESTIWAL KULTURY PROTESTANCKIEJ jest współfinansowany przez Wydział Kultury Miasta Wrocławia. Honorowym patronatem objęli go: Wojewoda Dolnośląski  Aleksander Marek Skorupa, Konsul Generalny Niemiec we Wrocławiu dr Gottfried Zeitz, oraz prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz.

Szczegółowy program Festiwalu znajduje się na stronie http://www.fkp.ewst.pl/program-festiwalu/

Do sprawnego nauczania, rozwiązywania różnego rodzaju problemów, a także do równorzędnego dialogu z innowiercami czy ateistami gruntowna wiedza jest niezbędna. Szczególnie w obecnych czasach, gdy chrześcijanie narażeni są na ataki świata o zgoła odmiennym systemie wartości… Wiedza jest przydatna również w działalności ewangelizacyjnej. Ciężko bowiem ateiście, agnostykowi czy nawet antyteiście przekazać świadectwo Odkupienia, gdy stawia on częstokroć bardzo trudne i kłopotliwe pytania… Na które trzeba odpowiadać spokojnie, rzetelnie i zgodnie z prawdą – także tą naukową.

Wykształcenie, bardzo przydatne w codziennej pracy pastorów i liderów może zapewnić konkurs „Indeks dla Pastora” w ramach którego  Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna umożliwia bezpłatne studiowanie na pierwszym roku studiów licencjackich. Uczestniczyć w nim mogą pastorzy oraz liderzy kościołów i wspólnot chrześcijańskich. Aby wziąć w nim udział wystarczy przesłać opis swojej służby oraz rekomendacje dwóch osób. Serdecznie zapraszamy!

Zgłoś się do konkursu!

Wystarczy skutecznie zachęcić przynajmniej jedną osobę do podjęcia studiów licencjackich w naszej Uczelni. Wierzymy, że właśnie Wy – nasi studenci – zrobicie to najlepiej i najbardziej szczerze, dlatego postanowiliśmy wesprzeć te starania, oferując nie tylko naszą wdzięczność, ale także obniżkę czesnego o 50, 75 a nawet o 100 procent, w zamian za zachęcenie nowych kandydatów do wzięcia udziału w rekrutacji. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z regulaminem konkursu i oczywiście do wzięcia w nim udziału.

Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami oraz Regulaminem konkursu

Podstawę nauczania przez Ewangelikalną Wyższą Szkołę Teologiczną stanowi Pismo Święte oraz powszechne wyznania wiary. Kadra i studenci Uczelni rekrutują się z różnych wspólnot wyznaniowych. Uczelnia w działalności dydaktycznej mocno podkreśla zawodowy wymiar edukacji. Kursy EWST wyposażają studentów w praktyczne narzędzia i umiejętności, potrzebne do właściwego wykonywania pracy zawodowej w kościołach i organizacjach chrześcijańskich.

EWST zatrudnia profesjonalną kadrę dydaktyczną, rekrutującą się nie tylko z Polski, podtrzymuje kontakty ze szkołami za granicą – m.in. w ramach programu Socrates-Erasmus, jest członkiem międzynarodowych organizacji i stowarzyszeń teologicznych, współpracuje także z uczelniami teologicznymi spoza Unii Europejskiej.

Program studiów nie koliduje z obowiązkami pastorów i liderów chrześcijańskich – zajęcia odbywają się w trybie zaocznym, zjazdy przypadają średnio jeden raz w miesiącu, a część zajęć jest realizowana on-line.

Zapraszamy do umówienia się drogą e-mailową lub telefoniczną na rozmowę kwalifikacyjną w dniu 14 lipca lub 8,15,22 i 29 września 2012 roku. Osoby, które chcą poznać naszą Uczelnię, gorąco zapraszamy 22 września 2012 roku na Dni Otwarte do siedziby EWST.

Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna
ul. św. Jadwigi 12
50-266 Wrocław
Tel. 71 346 99 00
e-mail: dziekanat@ewst.edu.pl
www.ewst.edu.pl

UWAGA! ZMIANA TERMINU WYKŁADU: MASONERIA – FAKTY I MITY

Wszystkich zainteresowanych udziałem w wykładzie dr Norberta Wójtowicza (IPN) pt. ,,Masoneria – fakty i mity” informujemy, że nastąpiła zmiana jego terminu.

Wykład z prezentacją odbędzie się w dn. 27 kwietnia (piątek) o godz. 17.00 w siedzibie EWST przy ul. św. Jadwigi 12

Zapraszamy!

Miłość: To słowo zakłada więzi. Miłość to Chrystusowy klucz hermeneutyczny do Prawa. To streszczenie starotestamentowego posłania. To sedno przymierza Boga z ludem swoim. To jedna z podstawowych cech i wartości Królestwa Bożego. Takie oto Królestwo, w którym  Bóg działa; to świat, do którego wkracza łaska Boża; to wyzwalająca moc i zbawcze działanie Boga, jak i działanie ludzi, którzy go kochają.

W Kazaniu na górze Chrystus najpierw powtarza się tradycyjna nauka nt. miłości:

Ew. Mat. 5:43 Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził.

Ale gdzie w Biblii jest napisane, że mamy nienawidzieć nieprzyjaciół? Nigdzie! W Starym Testamencie jest mowa o wojnach religijnych przeciw wrogom Boga. Lecz Jezus wnosi także to – zabrania dzihadu jako narzędzia Królestwa Bożego.

Ew. Mat. 5:46-47 Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią?  I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią?

Teraz odniesiemy zwycięstwo nad wrogami, albo jeszcze lepiej pojednamy się z nieprzyjaciółmi, poprzez okazywanie miłość do nich. Miłość Chrystusa, i zatem każdego chrześcijanina, to nie przywiązanie plemienne czy patriotyzm, ani miłość tylko do tych, którzy są podobni do nas. Każdy to potrafi, lub co najmniej taką miłość zrozumie. Miłość jako przemienająca inicjatywa Bożej łaski to coś innego.

5:44 A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół [dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was oczerniają – Łk. 6:28-29]; i módlcie się za tych, którzy was prześladują; 5:45 tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych.

Miłość, to ważne słowo, lecz zbyt łatwo jest to powiedzieć. I właśnie dlatego Chrystus postawia kropkę nad i: Mówi do uczniów: miłujcie waszych nieprzyjaciół. Kochajcie tych, których są inni od nas, których nas nie lubią.

Pytanie: Kim byli wrogowie uczniów? Poganie. Rzymianie. Faryzeusze, uczeni w Pismie, kapłani, itp. Cały ówczesny układ religijny, polityczny, ekonomiczny establishment. A Jezus nakazał im  kochać swoich religijnych, etnicznych, politycznych, osobistych wrogów.

Moi wrogowie dziś, to Ci, którzy sieją strach, którzy uczą innych pogardy i nienawiści do innych. Sami pogardzą ten lud – nie wierzą, że ludzie są w stanie stać o własnych siłach, stawiać czoło aktualnym wyzwaniom, zdecydować o sobie, bronić swoich praw. Bartoś powiedział o takich samozwańczych strażnikach wiary i moralności, że ewangelia nie potrzebuje takich obrońców; nie zasłużył na to!

Oto moi wrogowie. Czy mam ich kochać, czy traktować ich jako współczesnych faryzeuszy i uczonych w Piśmie? Zanim odpowiem, co to znaczy w praktyce kochać innych, w tym wrogów?

• Miłość, o której jest mowa, to jest miłość, która wyraża się w czynach.
• To jest miłość, która wypełnia Prawo.  Na pierwszy rzut oka, Prawo wymaga od nas, abyśmy odseparowali się od innych, od wierzących „inaczej”. Ale miłość Chrystusa, Jego nowe „Prawo”, wyjdzie z inicjatywy, by dotrzeć do wszystkich; Jego miłość włącza a nie wyklucza, zaprasza a nie odstrasza, prowadzi dialog zamiast rozniecać konflikty.
• Taka miłość wymaga nadprzyrodzonej mocy. Bo to jest miłość Chrystusa. Miłość Chrystusa, która daje siebie innym, a konkretnie tym, którzy jej potrzebują. A kto potrzebuje miłości bardziej niż ten, który nie kocha?
• Uczniowie mają kochać swoich wrogów, ale nie są ich wrogami. Miłość nie patrzy na to, co oni nam robią (zrobili), lecz co Chrystus uczynił dla nas wszystkich.

• Podstawa tej miłości, to miłość Boga w Chrystusie względem nas. Ta miłość prowadzi nas do krzyża. Prowadzi nas na drogę krzyża … bo byliśmy wrogami Chrystusa.

Konkretnie, mamy błogosławić innych. Mamy czynić im dobrze: oni właśnie nie spodziewają i nie cierpią tego. Dla nich, to naturalnie, abyśmy odpowiedzieli na nienawiść nienawiścią, na przemoc przemocą. Nasza miłość przekona ich o grzechu. To może wprowadzić ich w szał, ale także może stać się początkiem pojednania. I mamy modlić się za nich. Mamy stać przed Bogiem i przy nich. Nie ma gwarancji, że będą nas kochać. Ale ich nienawiść nie oddziela nas, tylko przyciśka nas bliżej do Boga, a więc do nich.

1. Miłość współczuje innym, i solidarnie „wchodzi w ich buty”, przychodzi z konkretną pomocą. Modląc się za swoich wrogów, naśladujemy Boga, który okazuje swoją łaskę wszystkim (słońce i deszcz!). Tak postępował „dobry Samarytanin”.
2. Miłość dokonuje wyzwalających czynów.  Por. Mt. 7:12 Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie! Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy. W miłości nie chodzi tylko czy nawet głównie o emocje. Samarytanin dokonał dziewięciu konkretnych czynów, zaczynając od modlitwy.
3. Miłość zaprasza do wspólnoty. Samarytanin okazuje się naszym bratem, sąsiadem! Mamy uczynić obcych, wrogów, członkami naszej współnoty (uwaga: to przez miłość, przez zaproszenie, a nie przemocą).
4. Miłość skonfrontuje tych, którzy wykluczają innych.

I w tym momencie Chrystus podaje mocną puentę na temat miłości:

Ew. Mat. 48 Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski. Lepiej: „Niech wasza dobroć być bez granic, tak jak dobroć Twojego Ojca Niebieskiego nie zna granic.! (NEB).

Doskonałość to pojęcie z greckiej metafizyki. Bóg w ST (jak i NT) nie jest doskonały w tym sensie. On jest doskonały w miłości, i pełny wszechogarniającej łaski i dobroci. Chodzi więc o to, że mamy wejść z inicjatywy wobec innych, w tym naszych wrogów, przez okazanie im współczucie, przez wyzwalające czyny miłości, przez zaproszenie ich do współnoty z nami. Do udziału w Bożej łasce. Taka miłość nie wynika z słabości, lecz z siły. Nie pochodzi z strachu, lecz z prawdy; prawda o Jezusie, który żyl i umarł, aby zjednoczyć nas z Bogiem).

Panie Jezu, kocham berety i bezdomnych. Pomóż mi kochać tych, którzy nimi manipulują i wykorzystują ich!

Joel Burnell

dr hab. Wojciech Szczerba

Rektor Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej

Pamiętaj kim jesteś! Pamiętaj dokąd zmierzasz! Wytrwaj w wierze! Piękne i mądre są słowa Piotra. Pełne zrozumienia, współczucia i otuchy dla adresatów listu. Odwołują się do rzeczy najważniejszych. Popatrzcie jak bezcenny, niepojęty dar został złożony w wasze ręce – mówi Piotr. Oto zbawienie, ostateczne wyzwolenie z tego wszystkiego, co tak trudne do zniesienia tutaj, wieczne życie z Bogiem, powrót do raju. Nie zasłużyliśmy na to w żaden sposób, nie zapracowaliśmy nań, nie zdobyliśmy go wysiłkiem własnych rąk, mądrością ani talentem. Nie bylibyśmy w stanie. Czyż w świetle doskonałości Boga najwspanialsze nawet czyny nie są tylko marną karykaturą piękna, a podniosłe słowa nieporadnym składaniem głosek? Kim jest człowiek w obliczu świętości? Czym jest jego ograniczony rozum wobec pełni mądrości? Czym przemijanie w obliczu tego, co wieczne?

A jednak Bóg, z niezrozumiałych przyczyn, pochyla się nad człowiekiem i wyciąga do niego swą dłoń. Popatrzmy na Chrystusa, jego śmierć i zmartwychwstanie. Oto dar, praktyczny wyraz niczym nie zasłużonego miłosierdzia Boga. Oto skarb, dla którego warto stracić wszystko, by go posiąść. Oto nadzieja która nigdy nie przeminie, dziedzictwo, które nigdy nie zwiędnie, zbawienie, które już czeka gotowe, … jeszcze tylko chwilę trzeba wytrwać, by go doświadczyć – mówi Piotr.

…jeszcze tylko chwilę… jeszcze tylko chwilę… Po dwóch tysiącach lat wciąż powtarzamy te same słowa marząc o ojczyźnie w niebie. Walczymy o wytrwanie w nadziei i wierze, wbrew temu wszystkiemu, co dzieje się wokół. Uczepieni krzyża powtarzamy… jeszcze tylko chwilę … jeszcze tylko chwilę. … nadzieja wbrew wszelkiej nadziei. …jeszcze tylko chwilę.

  Wojciech Szczerba

W programie spotkania przewidziany jest wykład z prezenta
cją pt. ALEF BET JĘZYKA HEBRAJSKIEGO.

W ramach programu zaprezentowane zostaną podstawy wiedzy o języku hebrajskim wraz z krótką historią tego języka, hebrajskiego alfabetu i pisma. Uczestnicy będą mieli możliwość nauki alfabetu i kilkunastu słów najczęściej występujących w księgach Starego Testamentu.

Osobą prowadzącą będzie mgr Izabela Bućkowska, biblistka, wykładowczyni EWST, organizatorka edukacyjnych podróży do Ziemi Świętej.

Wstęp wolny!

ZAPRASZAMY

Bardzo serdecznie zapraszamy do udziału w kolejnym spotkaniu Międzykulturowej Akademii Trzeciego Wieku, programu organizowanego przez Ewangelikalną Wyższą Szkołę Teologiczną i Unię Ewngelikalną w RP wraz z partnerami, współfinansowanego przez Urząd Miasta Wrocław, dedykowanego NIE TYLKO osobom w wieku dojrzałym.

Więcej na temat projektu: www.akademia3wieku.ewst.pl

Najbliższe spotkanie będzie miało miejsce w sobotę, 25 lutego o godzinie 10.00 w siedzibie Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej przy ul. św. Jadwigi 12.
W programie warsztaty z mediacji, prowadzone przez licencjonowanych mediatorów rodzinnych, mgr Annę Wiśniewską i mgr Ryszarda Ciecierzyńskiego.
Więcej informacji na temat prowadzących:

http://www.mediacjawroclaw.pl/glowna.html

Wstęp wolny.